اين كميته براي استفاده مداوم يا دوره اي مواد شيميايي كه براي فرد وجامعه مضر نبوده و نيز حالت ايجاد شده توسط آن خصوصيات بالا نداشته باشد واژه عادت داروئي را درنظر گرفت . ولي به مرور زمان مشخص گرديد كه تعاريف خصوصا براي عادت داروئي نارسا هستند و به همين دليل در سال 1957 ميلادي تعارف توسط كارشناسان سازمان جهاني بهداشت مجددا به اين صورت تصحيح گرديد كه وابستگي رواني به يك دارو " بدون پديده محروميت " را عادت وابستگي رواني وجسمي "همراه با پديده محروميت " را اعتياد ناميده اند . اما تعاريف فوق نيز با شروع مصرف داروهاي از قبيل ال اس دي و آمفتامين براي گروهي موجب افزايش فعاليتهاي روزانه مي گشت و براي گروهي حمله جنون ايجاد مي كرد به همبن جهت در سال 1964 كميته مزبور اصطلاح وابستگي داروئي را Drug Dependence براي هر دو حالت فوق انتخاب كرد و چنين استدلال نمود كه يك بيمار ممكن است نسبت به داروي خاصي وابستگي رواني پيدا كند ، در حالي كه بيمار ديگر نسبت به همين دارو ، علاوه بر وابستگي رواني از لحاظ جسماني نيز وابسته شود . كميته مزبور وابستگي داروئي را حالتي ناشي از استعمال مكرر يك دارو به طور دوره اي يا مداوم مي داند ، كه خصوصيات آن بسته به ماده مورد استفاده متغير است و به همين دليل ذكر شده است كه نام شيميايي مورد بحث در جو عبارت " وابستگي داروئي " قيد گردد . به هر حال با توجه به اينكه در كشور ما واژه اعتياد از همه جهت قابل درك عموم مي باشد در اين سايت ازكلمه اعتياد بيشتر استفاده شده است . با توجه به تعاريف فوق در رابطه با اعتياد مشخصا در چند مقوله با يكديگر شريكند و آن اينكه ؛ 1- وابستگي شديد وجود دارد . 2- وابستگي جسمي و رواني است . 3- قطع اين وابستگي مشكلاتي را به همراه دارد .

- اعتياد يعني خود گرفتن و وابسته شدن جسمي ، رواني و عصبي فرد به مواد مخدر كه ترك و يا فرار از آن نا ممكن يا بسيار مشكل است . - اعتياد يعني مصرف نابجا و مكرر مواد مخدر كه موجب وابستگي فرد به آنها مي شود . اين وابستگي بدني و رواني است ، ترك مصرف مواد افيوني مشكلات و محروميتهاي بدني و رواني را در پي خواهد داشت ( از مقاله دكتر سيد حسين فخر ) - اعتياد عبارت است از وابستگي به عوامل و موادي كه تكرار مصرف آنها با كم وكيف مشخص و درمان معين از ديدگاه معتاد ضروري مي نمايد . ( از مقاله دكتر احمد حسني ) - اعتياد يك بيماري رواني ، اجتماعي و اقتصادي است كه بر اثر فعل و انفعال تدريجي بين بدن و انسان و مواد شيميايي تحت تاثير يك سلسله شرايط و اوضاع و احوال رواني ، اقتصادي ، اجتماعي و سني بوجود مي آيد . ( تحقيق خانم دكتر ربابه شيخ الاسلام ) - از نظر فارماكولوژي اعتياد عبارت است از حالت مقاومت اكتسابي كه در نتيجه استعمال متمادي دارو در بدن حاصل مي شود به قسمي كه استعمال مكرر دارو موجب كاسته شدن اثر تدريجي مي گردد و پس از مدتي شخص مي تواند مقادير سمي دارو را در بدن بدون ناراحتي تحمل كند و در صورتي كه دارو به بدن نرسد اختلالات جسمي و رواني موسوم به سندرم محروميت بروز مي كند . در سال 1950 سازمان جهاني بهداشت تعريف زير را براي اعتياد ارائه داد ؛ اعتياد دارويي حالتي است كه در اثر مصرف دوره اي يا مداوم يك ماده شيميايي ( طبيعي يا مصنوعي ) كه براي انسان يا جامعه مضر باشد ايجاد مي گردد و ويژگيهاي آن بدين قرار است : 1- اشتياق يا نياز اجباري به استفاده مداوم آن ماده وظهور رفتاري اجباري براي پيدا كردن آن به هر وسيله 2- افزودن به مقدار مصرف به مرور زمان 3- پيدا شدن وابستگي هاي جسمي و رواني